Johannesburg is een complexe stad vol tegenstrijdigheden – moeilijk om bij een eerste ontmoeting van te houden, maar onmogelijk om te negeren. Gevormd door een erfenis van apartheid en geweld blijft het een van de meest ongelijke steden ter wereld. Toch is het ook een plek vol vitaliteit, veerkracht en voortdurende verandering. Het trauma van het verleden is diep verankerd in zowel de mensen als het stedelijke landschap, maar juist deze geschiedenis voedt een voortdurende transformatie en een zoektocht naar rechtvaardigheid.

Met een verwijzing naar “Johannesburg”, het nummer uit 1975 van Gil Scott-Heron en Brian Jackson dat de strijdlustige geest van het anti-apartheidsverzet belichaamde, toont deze tentoonstelling hoe die thema’s vandaag nog steeds weerklinken. Door de ogen van negen jonge Zuid-Afrikaanse fotografen wordt de hartslag van de stad zichtbaar—haar spanningen, hoop en veerkracht—aan de hand van thema’s als identiteit, liefde, spiritualiteit en familie.

Elke fotograaf draagt bij aan een gelaagde vertelling die het beeld van Johannesburg zowel bevraagt als herdefinieert. De tentoonstelling biedt niet alleen een introspectieve blik op het complexe erfgoed van de stad, maar vormt ook een ruimte voor verzet, herinnering en verbeelding. Johannesburg blijft een stad in beweging—gevormd door strijd, gedragen door hoop, en steeds op weg naar wat het zou kunnen worden.

Met werk van Sibusiso Bheka, Jabulani Dhlamini, Thembinkosi Hlatshwayo, Vuyo Mabheka, Alice Mann, Dimakatso Mathopa, Xolani Ngubeni, Motlhoki Nono, Zwelibanzi Zwane.

De tentoonstelling is gecureerd door Emilie Demon. Met de steun van Rubis Mécénat.